مرکز آموزش درمانی فیروزآبادی

به گزارش روابط عمومی بیمارستان فیروزآبادی، به مناسبت روز جهانی پسوریازیس، سپیده خاصه‌تراش، روان‌شناس بیمارستان، با اشاره به نقش احتمالی استرس در تشدید علائم این بیماری، بر ضرورت پرهیز از قضاوت درباره ظاهر افراد، حمایت از مبتلایان و توجه به سلامت روان آنان تأکید کرد.

پسوریازیس فقط یک بیماری پوستی نیست؛ گاهی تأثیر آن بر احساسات، اعتمادبه‌نفس و روابط اجتماعی افراد، به‌اندازه علائم جسمی آن اهمیت پیدا می‌کند.

۲۹ اکتبر، روز جهانی پسوریازیس، فرصتی است تا علاوه بر شناخت این بیماری، به جنبه‌هایی از زندگی افراد مبتلا توجه کنیم که همیشه قابل مشاهده نیستند.

پسوریازیس چیست؟

پسوریازیس (Psoriasis) یا بیماری صدف، یک بیماری التهابی مزمن و غیرمسری پوست است که معمولاً با ایجاد لکه‌های ملتهب، پوسته‌ریزی و گاهی خارش همراه می‌شود. این بیماری به عملکرد سیستم ایمنی مربوط است و ممکن است دوره‌هایی از بهبود و تشدید علائم داشته باشد.

اگرچه پسوریازیس یک بیماری پوستی شناخته می‌شود، تأثیرات آن می‌تواند فراتر از پوست باشد و سلامت روان و کیفیت زندگی فرد را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

آیا استرس باعث تشدید پسوریازیس می‌شود؟

پسوریازیس یک بیماری صرفاً عصبی یا روان‌شناختی نیست؛ بااین‌حال، استرس می‌تواند در برخی افراد یکی از عوامل تشدیدکننده علائم باشد.

از طرف دیگر، نگرانی درباره ظاهر پوست، خارش، واکنش اطرافیان یا احساس متفاوت بودن ممکن است خود باعث افزایش فشار روانی شود. به این ترتیب، گاهی چرخه‌ای میان استرس و تشدید علائم شکل می‌گیرد.

نکته مهم این است که تشدید پسوریازیس به معنای ناتوانی فرد در کنترل احساسات یا مدیریت استرس نیست.

پسوریازیس چه تأثیری بر سلامت روان دارد؟

سپیده خاصه‌تراش، روان‌شناس بیمارستان فیروزآبادی، در این زمینه اظهار داشت که افراد مبتلا به پسوریازیس ممکن است با چالش‌های روان‌شناختی مختلفی روبه‌رو شوند؛ از جمله:

• کاهش اعتمادبه‌نفس و نارضایتی از تصویر بدنی
• اضطراب و نگرانی از قضاوت دیگران
• کناره‌گیری از روابط و فعالیت‌های اجتماعی
• افزایش احتمال تجربه علائم افسردگی
• اختلال خواب و کاهش کیفیت زندگی

وی افزود که شدت این مشکلات همیشه با میزان درگیری پوست متناسب نیست. گاهی حتی ضایعات محدود، به‌ویژه در نواحی قابل مشاهده بدن، می‌توانند فشار روانی قابل‌توجهی ایجاد کنند.

چگونه از سلامت روان خود مراقبت کنیم؟

در کنار پیگیری درمان پزشکی، توجه به چند راهکار روان‌شناختی می‌تواند به سازگاری بهتر با بیماری کمک کند:

۱. مدیریت استرس را جدی بگیرید: تمرین تنفس آرام، فعالیت بدنی متناسب و ذهن‌آگاهی می‌توانند به کاهش تنش‌های روزمره کمک کنند.

۲. ارزش خود را به ظاهر پوست محدود نکنید: پسوریازیس تنها یکی از ویژگی‌های جسمی فرد است و نباید تعیین‌کننده ارزشمندی یا اعتمادبه‌نفس او باشد.

۳. ارتباطات اجتماعی را حفظ کنید: نگرانی از قضاوت دیگران ممکن است به انزوا منجر شود. حفظ روابط حمایتگرانه و صحبت با افراد مورد اعتماد اهمیت زیادی دارد.

۴. در صورت نیاز از روان‌شناس کمک بگیرید: اگر بیماری بر خلق، روابط اجتماعی یا کیفیت زندگی تأثیر قابل‌توجهی گذاشته است، مداخلات روان‌شناختی مانند درمان شناختی‌رفتاری می‌توانند در مدیریت پریشانی روانی کمک‌کننده باشند.

روز جهانی پسوریازیس ۲۰۲۶؛ «فراتر از پوست من را ببین»

شعار امسال روز جهانی پسوریازیس، «فراتر از پوست من را ببین» (Look Beyond My Skin)، بر اهمیت دیدن انسان‌ها فراتر از ظاهر و بیماری آن‌ها تأکید دارد.

این پیام به‌ویژه بر تجربه نوجوانان و جوانان مبتلا به پسوریازیس تمرکز می‌کند؛ افرادی که ممکن است در دوره شکل‌گیری هویت، روابط اجتماعی و تصویر بدنی خود، با قضاوت‌ها و برداشت‌های نادرست دیگران مواجه شوند.

آگاهی از غیرمسری بودن بیماری، پرهیز از قضاوت درباره ظاهر افراد و ایجاد فضای حمایتگرانه می‌تواند به کاهش انگ اجتماعی و بهبود کیفیت زندگی مبتلایان کمک کند.

فراموش نکنیم؛ پسوریازیس روی پوست دیده می‌شود، اما همه دشواری‌های آن قابل مشاهده نیستند. مراقبت از سلامت روان، بخش مهمی از مراقبت جامع از افراد مبتلا به پسوریازیس است.