دانشگاه علوم پزشکی ایران
Iran University of Medical Sciences
  • اعضاء هیات علمی
  • کارکنان
  • خدمات الکترونیک
  • راهنمای مراجعین
  • محتوای چند رسانه ای

تست
تست
تست
گزارش تصویری
  • برگزاری کارگاه آموزشی پدافند غیر عامل
  • برگزار ي كارگاه آموزشي مديريت بحران
  • سیزدهمین نشست علمی راهبردی دانشگاه ایران در مرکز
  • بازدیدرئیس دانشگاه ازآموزش جدید
  • بازدیدرئیس دانشگاه ازسایت آموزش جدید
  • بازدید رئیس دانشگاه از کلینیک دندانپزشکی
  • سیزدهمین نشست علمی راهبردی دانشگاه ایران در مرکز
  • سیزدهمین نشست علمی راهبردی دانشگاه ایران در مرکز

اهمیت کنترل سر و صدا در بخش ویژه نوزادان

 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۸/۴/۱۸ | 
اهمیت کنترل سر و صدا در بخش ویژه نوزادان
تاثیر عوامل محیطی بر سلامت نوزادان :
محیط فیزیکی بخش مراقبتهای ویژه شامل محرکات و عواملی نظیر:
 صدا ، نور ، حرارت ، تهویه و . . . می باشد. تاثیر این عوامل و محرکات فیزیکی سبب تغییرات معناداری در فشار خون و حرکات نوزاد و تنش ها و استرس های نوزاد می شود. کاهش این عوامل سبب کاهش فشار خون و کاهش بیقراری و استرس نوزادان می شود.
سر و صدا به عنوان مهم ترین استرس محیطی بر نوزادان خصوصا نوزادان پره ترم شناخته شده است.
منابع سر و صدا در محیط بخش ویژه نوزادان از سه دسته منابع مختلف ایجاد می شود :
1: سر و صدای زمینه ای اطراف :
صدای زمینه در نتیجه کارکرد سیستم های الکتریکی و یا مکانیکی در ساختمان و یا در مجاورت بخش نظیر آسانسور ، سیستم پیج و سیستم تهویه ایجاد می شود. این سر و صدا ها حتی اگر بخش هم تعطیل باشد وجود دارند.
2: سر و صدای ناشی از کار یا حضور افراد :
شامل صداهایی است که از حضور افراد در بخش حاصل می شود. حضور افراد کادر درمان ، والدین ، گریه نوزادان و رفت و آمد پرستاران در طول بخش عوامل ایجاد سر و صدا در بخش ویژه نوزادان می باشند. مکالمه پرسنل یا انجام فعالیت های مراقبتی بر بالین نوزاد و اقداماتی همچون شست و شوی دستها ، باز کردن وسایل یکبار مصرف ، باز و بسته کردن درب کشوها ، جابجایی تجهیزات و کشیدن ترالی از منابع تولید صدا هستند که تقریبا  79% صداها را تشکیل می دهند.
3 : سر و صدای ناشی از کار کردن تجهیزات :
شامل سر و صدای ناشی از تجهیزات الکترو مکانیکی در بخش می باشد که برای نجات جان نوزادان نارس دائما در حال کار هستند و صداهایی با فرکانس های متفاوت ایجاد می کنند. مانیتورهای قلبی ، امکانات تهویه کمکی و تجهیزات وابسته به آن و پمپ انفوزیون ها ، انکوباتورها و تجهیزات ساکشن تنها برخی از دستگاه های موجود در بخش ویژه نوزادان می باشد.
اثر صدای محیط :
1 : تغییرات فیزیولوژیک : تاکیکاردی ،تاکی پنه ، آپنه ، کاهش سطح اکسیژن خون ، افزایش ناگهانی و معنادار فشار خون شریانی و اختلال خواب و بیقراری
2 : کم شنوایی و یا نا شنوایی
3 : اختلال در الکترومیوگرافی
4 : تاثیر منفی و چشمگیر بد رشد حسی
5 : اختلال در شناسایی فرکانس صوتی
6 : اختلال در تکامل سیستم اعصاب مرکزی
7 : افزایش ریسک خونریزی مغزی
8 : اختلال در تکامل دستگاه شنوایی
9 : افزایش فشار داخل جمجمه
صدای مادر و موزیک ملایم و آرام سبب انتقال حس عشق و عاطفه و مهربانی در نوزادان و در طولانی مدت رشد و تکامل بالقوه نوزاد و دست یابی نوزاد به بالاترین حد توانمندی خود می شود.
جنین از 32 هفتگی شروع به شناختن و یاد گیری صدای مادر می کند و پس از تولد توانایی تشخیص صدای مادر از دیگر صداها را دارد و وابستگی بین مادر و نوزاد سریعا اتفاق می افتد .
نوزاد برای یادگیری صدای مادر به برقراری خواب و سیکل خواب نیاز دارد. برای یادگیری صدای مادر باید متوسط صدای محیط کمتر از 50 دسی بل باشد تا نوزاد در زمان خواب آرام یا بیداری با صدای مادر مواجه شده و آنرا از دیگر صداها تشخیص دهد.
توصیه هایی جهت کاهش سر و صدا در بخش ویژه نوزادان :
1 : مناطقی که تخت نوزادان در آن قرار دارد ، محل کار کارمندان ، محل استراحت والدین و کارمندان و تمام راهروها باید طوری طراحی شوند که حداقل سر و صدا منتقل شود و توانایی جذب صدا را داشته باشند.
2 : صداهای زمینه ای و ناگهانی در کلیه مناطق نباید بیشتر از 45 تا 50 دسی بل در ساعت باشد.
3 : مواد به کار رفته در پوشش سقف باید خاصیت کاهش سر و صدا تا 95% داشته باشد.
4 : امکان تنظیم صداهای اعلام کننده در محوطه باید وجود داشته باشد.
5 : از بحث و راند کنار تخت نوزاد در صورتی که نیاز به تماس و معاینه نباشد اجتناب کرده و با صدای آرام صحبت نمود.
6 : باز و بسته کردن درب انکوباتور با ملایمت انجام شود و وسایل پرتابل با احتیاط حمل شود.
7 : سیستم های اخطار دهنده بهتر است به صورت چراغ هایی که روشن و خاموش می شوند طراحی شود و صدای آلارم های هشدار دهنده ی تجهیزات و لوازم بخش و صدای زنگ تلفن تا جای ممکن کم شود.
8 : با تعمیر و سرویس به موقع تجهیزات و لوازم بخش میزان صداهای آن را متعادل کنید.
9 : اقدام و پروسیجرهای درمانی را به آرامی و با حداقل سر و صدا انجام دهید.
10 : مادر را به حضور در بخش و سخن گفتن با نوزاد خود تشویق کنید.
11 : در زمان بیداری بهتر است موزیکی ملایم و یا صدای والدین را برای نوزاد پخش کنید.
12 : می توان آخرین ساعت هر شیفت را به عنوان ساعت سکوت در نظر گرفت.

دفعات مشاهده: 433 بار   |   دفعات چاپ: 26 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر